Kuchnia Włoska

(italia)

Hałaśliwi, religijni i kochliwi – tacy są właśnie Włosi. Cieszą się jednak opinią jednych z najlepszych kucharzy na świecie, za którymi stoją wieki tradycji i zamiłowanie do sztuki kulinarnej, które każdy Włoch wysysa z mlekiem matki.

Nie powinniśmy posługiwać się stereotypami w opisywaniu włoskich obywateli, jednak nie da się ukryć, że są bardzo specyficznym narodem. Rozmowy prowadzą często podniesionym głosem, zwracając na siebie uwagę, a kiedy przechodzą ulicą, zdarza im się zagwizdać na mijane kobiety. Poza tym są bardzo religijnym narodem, który hucznie obchodzi wszystkie kościelne święta i wielkim szacunkiem otacza kler. Podobnie jest również z przywiązaniem do rodziny. Role kobiece i męskie są jasno określone – kobieta zajmuje się domem i dziećmi, a mężczyzna zarabia na ich utrzymanie. Dość ciekawym zjawiskiem jest jednak coraz późniejsze dorastanie i zawieranie małżeństw przez młodych Włochów, przez co spada przyrost naturalny kraju, a państwo ma na utrzymaniu obywateli, którzy nie potrafią samodzielnie funkcjonować w społeczeństwie.

Włoska kuchnia ma swoje korzenie w starożytnym Rzymie. Do dziś przetrwała przede wszystkim kultura jedzenia i uwielbienie dla celebracji posiłków. Podobnie jak w Antyku, także i dziś istotny jest sposób podania potrawy oraz towarzystwo, w jakim będzie spożywane. Współcześni Włosi odziedziczyli również kolejność posiłków – śniadanie, lunch, przekąskę i wieczorny obiad, który jest najważniejszym punktem całego dnia.

Włosi zajadają się makaronami – są twórcami większości odmian, jakie występują na świecie! Rodzaje te różnią się między sobą i według tradycji, pasują do innych rodzajów dań. Na przykład oryginalna lasagne można przyrządzić tylko z prostokątnych płatów makaronowych, a spaghetti bolognese występuje jedynie w towarzystwie cienkich i długich nitek makaronowych. Włoskie makarony można przyrządzać na wiele sposobów, a każdy rodowity mieszkaniec Italii powie nam, że wystarczy mieć oliwę, aby przygotować wspaniałe i syte danie. Prócz oliwy, najczęściej potrawę uzupełnia się warzywami, głownie pomidorami oraz świeżymi przyprawami – bazylią i oregano. Pełnymi garściami czerpią z tego, co oferuje im ich ziemia i morze, dzięki czemu do dań makaronowych podają również owoce morza, m.in. krewetki i ostrygi.

Zamiłowanie do mącznych produktów objawia się również wielką popularnością pizzy, która stała się jednych z najważniejszych towarów eksportowych Półwyspu Apenińskiego. Delikatne ciasto różni się od tego, które znane jest większości fanów fastfoodowej wersji wypieku. Włoska pizza jest cieniutka, a piecze się ja najczęściej w piecyku opalanym drewnem. Dzięki temu ma niezwyczajny smak, który zawdzięczamy dymowi unoszącemu się ze szczapek. Poza tym, prawdziwa pizza ma mniej składników, niż ta polska – zazwyczaj ogranicza się do sosu i sera.

Z Włoch pochodzi również risotto, dla którego uprawia się jedną ze specyficznych odmian ryżu – arborio. Aby danie miało właściwy smak, należy najpierw uprażyć ziarna ryżu, a następnie zalać je bulionem i dodać przyprawy, przede wszystkim szafran. Ryż przygotowany w ten sposób można łączyć z wieloma dodatkami, m.in. warzywami, kawałkami mięsa czy ryby oraz grzybami. Miesza się go również z parmezanem i jogurtem. Potrawy z ryżu dominują głównie w północnej części kraju, jednak to Sycylia słynie z wyśmienitych ryżowych kuleczek, usmażonych z panierką i farszem z warzyw.

Ważny elementem włoskich kulinariów są także sery. Wypasane na zielonych pastwiskach krowy i owce dają wspaniałe mleko, dzięki któremu Włosi mogą produkować znane na cały świecie – mozzarellę, mascarpone, parmezan czy ricottę. Są jednym z głównych składników pizzy, past i deserów – tiramisu i cannoli. Innym ważnym towarem importowym są wina. Praktycznie na terenie całego państwa znajdują się winnice, a roczna produkcja trunku jest prawie identyczna jak francuska. Z Włoch pochodzi jeden z najbardziej znanych wermutów, czyli Martini. Nazwę uzyskał dzięki swoim pierwotnym wytwórcom – rodzinie Martini, która przez 130 lat pieczołowicie doskonaliła technikę produkcji.

Włosi uwielbiają kończyć posiłki deserami. Na świecie najpopularniejsze jest tiramisu, czyli ciasto z biszkoptem i masą z serka mascarpone, uzupełnione kawowym i czekoladowym akcentem. Poza tym, popularne są również cannoli, małe rurki ze słodkim farszem z tegoż serka i panna cotta – rodzaj śmietankowego deseru z owocami. W związku z upałami, jakie dość często goszczą we włoskim regionie, stworzono tu również różne rodzaje lodów – m.in. granitę, czyli połączenie wody, soku i świeżych owoców. Co ciekawe, w weekendy granita podawana jest na śniadanie, a dogryza się do niej drożdżowe bułeczki zwane brioche.

Kuchnia włoska jest bardzo zróżnicowana pod względem regionów. Powodem jest nie tylko zróżnicowanie terenu i drobne różnice w klimacie, ale także wielowiekowe rozbicie polityczne – dopiero w XIX wieku nastąpiło nasilenie ruchów narodowościowych i powstanie jednego mocarstwa. Dzięki temu narodowe potrawy są inaczej przyrządzane w każdym z regionów – stąd też tyle różnych odmian spaghetti i innych charakterystycznych przysmaków. Różnica widoczna jest również podczas podziału na północ i południe – cholewka włoskiego buta jest bardzo wysoko rozwinięta przemysłowo, to tutaj znajdują się główne centra związane z modą i przemysłem samochodowym. Co ciekawe, rozwija się tu prężnie również rolnictwo. Z kolei południe jest dość zacofane i znacznie odstaje od reszty kraju. Duża część mieszkańców tego regionu pozostaje bez pracy, a rolnictwo opiera się na mało wydajnych, tradycyjnych metodach.

Oceny

  • xenia956 04.10.2012|09.50
    on

    w kuchni włoskiej nie może zabraknąć kaparów http://makaronowozdrowo.wordpress.com/2012/01/12/penne-z-tunczykiem-i-kaparami/

Zaloguj się lub zarejestruj się aby dodać ocenę
Jak prawie wszystkie strony internetowe również i nasza korzysta z plików cookie. Zapoznaj się z regulaminem, aby dowiedzieć się więcej. Akceptuję